Updates from காஞ்சி ரகுராம் Toggle Comment Threads | விசைப்பலகை சுருக்கவிசைகள்

  • காஞ்சி ரகுராம் 6:22 am on June 22, 2011 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி
    Tags: இந்திரப்பிரஸ்தம், , , பர்ஜ் கலீஃபா, , லிஃப்ட்   

    அடடா துபாய்! – 3 : கலிகால இந்திரப்பிரஸ்தம் 

    ஒன், டூ, த்ரீ, ஃபோர்… உலகின் அதிவேக லிஃப்டினுள் மானிட்டர், வினாடியைவிட வேகமாய் எண்ணிக்கையை காட்டத் தொடங்கியது. அதன் பின்புறத்தில் மேகங்கள் கீழிறங்குவது போல் அனிமேஷன். சரி, லிஃப்ட் புறப்படப்போகிறது என நினைத்தேன். சில நொடிகளில், விமான டேக் ஆஃப்-இல் நிகழ்வது போல காதடைத்த போதுதான் லிஃப்ட் நகர்வதே உறைத்தது. அசைவின்றி, நகரும் உணர்வு சிறிதுமின்றி, வினாடிக்கு 18 மீட்டர் வேகம் (64 km/h). ஒண்ணரை நிமிடத்தில், 124-ஆவது தளத்தில் கதவு திறந்தது.

    அட் தி டாப் – பர்ஜ் கலீஃபா.

    160 தளங்களுடன் உலகின் உயரமான கட்டிடம். 124 தளம் வரை மட்டும் பார்வையாளர்களுக்கு அனுமதி. தளர்வான மணலின்மேல், தளராமல் எழுப்பப்பட்ட கட்டிடம் வாய்பிளக்க வைக்கிறது. 95 கிலோமீட்டர் வரை இதன் உச்சி தெரியுமாம்.

    நான்கு நாட்கள் முன்னதாகவே டிக்கெட் வாங்கினால்தான் உச்சிக்குச் செல்ல முடியும். அவ்வளவு கூட்டம்.  உச்சியிலிருந்து இண்டராக்டிவ் டெலஸ்கோப் மூலம் ஒட்டு மொத்த துபாயும் தெரிகிறது. ஒரு பொட்டல்வெளிப் பாலைவனத்தில், தொலைநோக்குத் திட்டமுடன், எத்தகைய உழைப்பைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட ஹரிசாண்டல் சிட்டி – துபாய் என்பதை, அத்தனை உழைப்பையும் ஓரிடத்தில் குவித்து உருவாக்கப்பட்ட வெர்ட்டிகல் சிட்டி – பர்ஜ் கலீஃபாவின் உச்சி உலகிற்கே பாடம் நடத்துகிறது.

    தரைதளத்தில் இது உருவாக்கப்பட்ட விதம், அதன் குழு பற்றி ப்ரொஜெட்டர்கள் படம் ஓட்டிகொண்டே இருக்கின்றன. உலகின் பல மூலைகளிலிருந்தும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட நபர்களைக் கொண்ட குழு அது. தினமும் 12,000 நபர்களை வழிநடத்திய குழு அது. அவர்களெல்லாம் நம்மைப் போல் சாதாரண மனிதர்களே. ஆனால், ஒரு குறிக்கோளுடன் ஓர் அலைவரிசையில் இணைந்து உழைத்தால் எவ்வளவு தூரம் உயர முடியும் என்பதற்கு இக்குழு உதாரணம். 828 மீட்டர் உயர்ந்திருக்கிறார்கள்.

    இக்கட்டிடத்தின் கீழ் தளங்களுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது – துபாய் மால். பல இண்டர்நேஷனல் பிராண்ட் கடைகள், நேஷனல்-ஜியோகிராஃபிக் சானலில் மட்டுமே பார்த்த பலவித மீன்களைக் கொண்ட அக்வேரியம், அரண்மனை போன்ற தோற்றத்துடன் தங்க வைர கடைகள், பலதேச ருசிகளுடன் உணவகங்கள் – இப்படி பலப்பல. இங்கே வருபவர்களில் ஐரோப்பியர்கள் அதிகம். பிறந்து ஒருவாரமே ஆன பிஞ்சுக் குழந்தைகளையும் கூட்டிக் கொண்டு வந்துவிடுகிறார்கள்.

    பெட்ரோலைத் தவிர வேறெந்த வளமுமற்ற மணலில், நீர், உணவு, வசிப்பிடம், அதி நவீன வசதிகள், சாதனைச் சின்னங்கள் என அனைத்தையும் ‘டெவலப் ஆர் டை’ என்ற மனநிலையுடன் தருவித்ததில் இன்று இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட தேசத்தவர் வசிக்கிறார்கள். ஒரு வரியில் சொல்வதென்றால், வசிக்கவே முடியாத நிலத்தில் இந்திரப்பிரஸ்தம் உருவாக்கிய பாண்டவர்களின் இதிகாச உவமைக்கு கலிகால உவமேயம் – துபாய்.

    அடடா துபாய்! -1 : துபாய் மெயின் ரோடு!!

    அடடா துபாய்! – 2 : பாலைவனத்தில் பெல்லி டான்ஸ்

    அடடா துபாய் – 4 : தமிழ் பேசிய பாகிஸ்தானி!

    அடடா துபாய் – 5 : அட்லாண்டிஸ் அதிசயங்கள்

     
    • கீதப்ப்ரியன்|geethappriyan 6:35 முப on ஜூன் 22, 2011 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      நண்பரே,
      போய்வந்துவிட்டீர்களா?அதில் நானும் ஒரு மூளையில் வேலை பார்த்துள்ளேன்,என்பதை நினைக்கவே பெருமையாக இருக்கிறது,இன்னும் படங்கள் எடுத்திருக்கலாமே?

    • anvarsha 6:53 பிப on ஜூன் 22, 2011 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      துபாயில் எண்ணை வளம் இல்லை! எல்லாம் சுற்றுலா மற்றும் கடன் பணம் தான்! அதனால் தான் இப்போது பணமில்லா சிக்கலில் துபாய்.

  • காஞ்சி ரகுராம் 10:27 pm on June 11, 2011 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி
    Tags: , , சஃபாரி, , துபாய் பஸ் ஸ்டாண்ட், , , விவேகானந்தர் தெரு   

    அடடா துபாய்! – 2 : பாலைவனத்தில் பெல்லி டான்ஸ் 

    அறுபதடிக்கும் மேல் சரிவான பெரும் மணல் பள்ளம். அதன் உச்சியில் சறுக்கி சிக்கிக் கொண்டு நின்றது எங்கள் டொயோட்டா SUV கார். “எல்லாரும் இறங்கி காரை பின் பக்கமாக இழுங்க” என்றார் டிரைவர். இப்பள்ளத்தில் எப்படி இறங்க முடியும்?! உள்ளிருந்த ஐந்து பேருக்கும் வயிறு பிசைந்தது. வேறுவழியில்லை, இதோ பாருங்க என அவர் ரிவர்ஸ் எடுக்க முயல திணறித்திணறி சரியத் தொடங்கியது கார். எல்லாருக்கும் மூச்சடைக்க, ஒரு முறுவலை உதிர்த்து அவர் ஆக்ஸிலரேட்டரை மிதிக்க பள்ளத்தில் சீறி இறங்கியது கார்…. வாஆஆஆ…வ்……. வெல்கம் டு துபாய் டெஸர்ட் சஃபாரி.

    முதல் பள்ளத்தில் ட்ரைலரைக் காட்டிய டிரைவர் அதன் பிறகு 70mm பனோராமா படமே காட்டினார். பாலைவனத்தின் மேடுகளில், முகடுகளில், பள்ளங்களில், சரிவுகளில், விதவித கோணத்தில், விதவித வேகத்தில் படு லாவகமாக புழுதி பறக்க அவர் காரோட்டியது ஒரு லைவ் ஆக்‌ஷன் திரில்லர். ஒரு முகட்டின் உச்சிக்குச் சென்று பக்கவாட்டில் காரை சரியவிட்டுக் காட்டியது, கிளாசிக் டிரைவ்.

    “நீங்கள்தான் ஜேம்ஸ்பாண்ட்டா?” எனக் கேட்டேன். ஹஹ்ஹஹ்ஹா.. எனச் சிரித்து கலகலப்பாக ஹிந்தியிலும் ஆங்கிலத்திலும் பேசியபடியே ஓட்டினார். அரேபியர்களின் பாரம்பரிய உடையில் கம்பீரமாக இருந்தார். ஒரு கை கியரிலும் மறுகை ஸ்டியரிங்கிலும் வைத்து படு கேஸூவலாக ஓட்டினாலும் அவர் கண்ணிரண்டும் படு ஷார்ப். ஒரு இமைப்பில் பிசகினாலும் குட்டிக் கரணம்தான். ஆனால் அவரின் பயிற்சியும் முதிர்ச்சியும் தோரணையில் தெரிந்தது.

    தங்கியிருக்கும் ஹோட்டலில் ஒருநாள் முன்னதாகச் சொல்லிவிட்டால் டெஸர்ட் சஃபாரிக்கு ஏற்பாடுகள் பக்கா. மதியம் 3 மணிக்கு ஒரு கார் அழைத்துச் செல்கிறது. துபாய் சிட்டியிலிருந்து ஒரு மணி நேரப் பயணம். (வழியில் ஆளரவமற்ற ஓரிடத்தில் 50-க்கும் மேற்பட்ட பேருந்துகள் நின்றிருந்தன. அதுதான் துபாய் பஸ் ஸ்டாண்டாம். இன்னொரு முறை அங்குச் செல்ல வாய்ப்பு கிடைத்தால், விவேகானந்தர் தெருவை விசாரிக்கலாமென நினைக்கிறேன்!). பின் டெஸர்ட் சஃபாரிக்கு பிரத்யேக டிரைவர் ஓட்டும் காருக்கு மாற்றிவிடுகிறார்கள். நாற்பது நிமிடத் திரில்லருக்குப்பின் பாலையின் நடுவில் இறக்கி விடுகிறார்கள்.

    ஒட்டகச் சவாரி, நாமே ஓட்டும்படி சிறிய ஜீப்கள், நாலு சக்கரம் பொருத்திய பைக், மணல் ஸ்கீயிங் என பொழுது போக்குகள். வட்ட வடிவமாக குடிசைகள் இருக்க, நடுவில் மேடை போட்டு நட்சத்திர வடிவில் திண்டுகள் போல அமைத்திருக்கிறார்கள். பலதேச சுற்றுலா பயணிகள் சங்கமிக்கிறார்கள். ஒரு ஐரோப்பிய பெண் அரேபிய உடையணிந்து படமெடுத்துக் கொள்கிறார். ஒரு பெண் குடுவை பைப்பில் புகைப்பதுபோல் போஸ் கொடுக்கிறார். இன்னொருவர் புகைத்தே போஸ் கொடுக்கிறார். ஒரு தாய்லாந்து பெண் கையில் மருதாணியால் தேளை வரைந்துகொண்டு உடன் வந்தவர்களிடம் காட்டிக்காட்டி மகிழ்கிறார். மற்றொருவர் பழக்கப்படுத்திய பருந்தை கையில் வாங்கி வாஞ்சையுடன் தடவிக் கொடுக்கிறார். ஒவ்வொரு பெண்ணிற்கும் எத்தனை சின்னச்சின்ன ஆசைகள். அதைக் காணத்தான் நமக்கு எத்தனை பெரிய பெரிய ஆசைகள்!

    ஒன்பது மணிக்கு மேடையில் நடனம் துவங்குகிறது. மூன்றடுக்கு பாவாடை அணிந்து கையில் டோலாக்குடன் ஒருவர் சுற்றிச் சுற்றி ஆடத்தொடங்குகிறார். டோலாக்கிலிருந்து ஒன்றன்பின் ஒன்றாக ஒன்பது டோலாக்குகளை எடுக்கிறார். அதை அடித்துக் கொண்டு, கீழே விழாமல் பிடித்துக் கொண்டு, வேகத்தை குறைக்காமல் ஆடிக் காட்டியது ரசிக்கும் படி இருக்கிறது. பாவாடையிலிருந்து ஒன்பது குடைகள் எடுத்தும் மேஜிக் நடனமாடினார்.

    பின்னர் டின்னர் பப்ஃபே. மீண்டும் நடனம். இப்போது ஒரு அரபு அழகு பெண்மணி, தன் பொன்னிடையை அசைத்து அசைத்து ஆடுகிறாள் பெல்லி டான்ஸ். (ம்ஹூம். இதை விவரிப்பதாய் இல்லை. வீட்டில் வசையோசை கடகடவெனக் கேட்கும்).

    வானமும் பாலையைப்போல வற்றியிருந்தது. நட்சத்திரங்களின்றி. பிறைமதி ஒளியுமி்ழ, மொபைல் சிக்னலின் எல்லைக்கப்பால், எங்கோ ஒரு பாலையின் நடுவில், பல தேச பல வயது மக்களுடன், திண்டில் சாய்ந்தமர்ந்து, நிதானமாக உணவை ருசித்து, நடனத்தை ரசிப்பது ஒரு புதிய அனுபவம்.

    ஆச்சரியமாய்க் குளிரத்தொடங்கியது. நடனம் முடியும் தருவாயில், டிரைவர் நம்மை சரியாக அடையாளம் கண்டு அழைத்துச் செல்கிறார். மனமின்றியே புறப்பட்டேன். ஹோட்டலை அடைந்தபோது பேண்ட் பாக்கட் அதிகப்படியாக கனத்தது. எடுத்தால்… உள்ளங்கையளவு துபாய் பாலை மணல்.

    அடடா துபாய்! – 1 : துபாய் மெயின் ரோடு

    அடடா துபாய்! – 3 : கலிகால இந்திரப்பிரஸ்தம்

    அடடா துபாய் – 4 : தமிழ் பேசிய பாகிஸ்தானி!

    அடடா துபாய் – 5 : அட்லாண்டிஸ் அதிசயங்கள்

     
  • காஞ்சி ரகுராம் 8:01 am on May 29, 2011 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி
    Tags: , , , , Dubai   

    அடடா துபாய்! -1 : துபாய் மெயின் ரோடு!! 

    ஏர்போர்ட்டிலிருந்து அல் பார்ஸாவுக்கு டாக்ஸி 120km வேகத்தில் அநாயாசமாக விரைந்தது. எல்லா டாக்ஸி டிரைவர்களும் நேர்த்தியாக உடுத்தி, டை கட்டி, கூலிங்கிளாசுடன் அமீர்கான் கணக்காகத் தெரிகிறார்கள். தொலைவில் ஒரு போர்டு. டோல் கேட். ஏற்கனவே ஐந்து லேன் இருக்கும் சாலை, இன்னமும் விரிய, ஸ்பீட் பிரேக்கர்கள் தாண்டி, சுங்கம் வசூலிக்கும் பூத்துக்கள் இருக்கும் என நினைத்தேன். (நம்ம ஊரில் அப்படித்தானே இருக்கிறது). ஆனால் அதற்கான அறிகுறிகள் எதுவும் காணோம்! சாலையின் இருகோடிக்கும் விரிந்திருந்த அப்போர்டைத் தாண்டி அதே வேகத்தில் டாக்ஸி சென்றது. சந்தேகத்தை கேட்டு விட்டேன். டிரைவர் நம்ம மலையாளிதான். என் கன்னித் தமிழைப் புரிந்துக் கொண்டு, மலையாளத் தமிழில் விடை தந்தார். கார்களின் முகப்புக் கண்ணாடியில் ஒட்டப்பட்டிருந்த கார்டைச் சுட்டிச் சொன்னார், “அது ரீசார்ஜபிள் ப்ரீ பெய்டு ரோடு டாக்ஸ் கார்ட் (டாக்ஸிகள் விதிவிலக்கு). டோல் கேட்டைக் கடக்கும்போது, அதனடியில் இருக்கும் சென்சார்கள் தொடர்பு கொண்டு அச்சாலைக்கான சுங்கதைக் கழித்து விடும்”. அட!

    மெட்ரோ இரயில். ஸ்மார்ட் கார்டுதான் டிக்கெட். பயணத் தேவைக்கேற்றபடி அதையும் ரீசார்ஜ் செய்துக் கொள்ளலாம். கண்ணாடிக் கட்டடக்கலை நிபுனத்துவத்தை எடுத்துக் காட்டும் இரயில் நிலையங்கள். டிரைவரின்றி இயங்கும் ஆடோமேடிக் இரயில்கள். பிளாட்ஃபாரமும் கண்ணாடிக் கதவுகளால் மூடப்பட்டிருக்கிறது. இரயில் வந்து நிற்கும் போது, அதன் கதவுகளும், பிளாட்ஃபார்மின் கதவுகளும் ஒருசேரத் திறக்க ஏசியில் குளிர்ந்தபடியே இரயிலினுள் நுழையலாம். ஐயோ, ஃபர்ஸ்ட் கிளாசில் நுழைந்து விட்டேனோ என பயம் கவ்விக் கொண்டது. (பின்னே என்ன சார், மூல பௌத்திர நோட்டிஸ்கள் இல்லாவிட்டால் எப்படி?). இரயிலின் கோடிவரை விழிகளை ஓட்டினால், எல்லாமெ டாப் கிளாஸ். முதல் பெட்டி மட்டும் கோல்ட் கிளாஸ். அதற்குத் தனியாக கோல்ட் ஸ்மார்ட் கார்ட். நான் நினைத்ததை விட நான்கு ஸ்டேசன் முன்னாடியே இறங்க வேண்டி வந்தது. நிலைய வாயிலில் இருக்கும் ஆக்ஸெஸ் பாய்ண்ட்டில் ஸ்மார்ட் கார்டைக் காட்டிய போது, நான் பயணித்த தூரத்திற்கு மட்டும் உண்டான தொகையை கழித்துக் கொண்டு மீதியைக் காட்டியது டிஸ்பிளே. அட!

    மெட்ரோ பஸ். GPS கருவி பொருத்தப்பட்ட இப்பஸ்ஸில் அடுத்து வரப்போகும் மூன்று ஸ்டாபிங்கின் பெயர்கள் அதற்கான தூரம் எல்லாம் டிவியில் ஒளிர்கிறது. ஸ்டாப்பிங் வந்தா சொல்லுங்க என்று சகபயணியை நச்சரிக்க வேண்டியதில்லை. முக்கியமாக இதில் கண்டக்டரே இல்லை. இரயிலுக்கு எடுத்த அதே ஸ்மார்ட் கார்ட் இங்கும் செல்லுபடியாகும் (ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட போக்குவரத்து). இறங்கும் போது கதவருகே இருக்கும் கருவி பயணத்தொகையை ஸ்மார்ட் கார்டில் கழித்துவிடும். அட!

    அன்றைய அலுவல் முடித்து டாக்ஸியில் ஹோட்டலுக்குத் திரும்பினேன். ரிசப்ஷனிஸ்ட்டிடம் சற்று நேரம் அளவளாவி விட்டு (இங்கே டிமாண்டுக்கு ஏற்ப, வார விடுப்பு நாட்களுக்கு ஏற்ப ரூம் வாடகை மாறிக் கொண்டே இருக்கும். அதைப் பற்றி மட்டும்தான் பேசினேன். வேறொன்றுமில்லை!) என் ரூமினுள் நுழைந்தேன். ரூம் கீயும் ஸ்மார்ட் கார்டுதான். கட்டிய தொகைக்கான நாட்கள் கடந்துவிட்டால் கதவு திறக்காது. சட்டென உணர்ந்தேன். மொபைலைக் காணவில்லை. ஹோட்டல் போனிலிருந்து என் எண்ணை அவசரமாய் அழைக்க, டாக்ஸி டிரைவர்தான் பேசினார். “இது சீட்டுக்கடியில் விழுந்து விட்டது. இப்போது ஒரு சவாரியை விடச் சென்று கொண்டிருக்கிறேன். இருபது நிமிடத்தில் வந்து தருகிறேன்” என்றார் (ஹிந்தியில்). சொன்னபடி வந்து விட்டார். சவாரியை விட்ட இடத்திலிருந்து புதிய சவாரியாக மீட்டரை ஓடவிட்டு வந்திருக்கிறார். மொபைலைத் தந்து, மீட்டர் காட்டிய 24 திராம்-ஐ (துபாய் கரன்ஸி) மட்டும் பெற்றுக் கொண்டு சலாம் சொன்னார் அந்த பாகிஸ்தானி ட்ரைவர். அட!

    எவ்வூருக்குச் சென்றாலும், காலையில் வாக்கிங்கோ ஜாகிங்கோ செல்வது என் சிலநேரப் பழக்கம். அதன்படி துபாய் சாலைகளில் ஓட்டமாய்த் துவங்கினேன். தார் சாலைகளையும், அதை ஒட்டி இருக்கும் டைல்ஸ் நடைபாதைகளையும் தவிர்த்து விட்டால் எங்கும் மணல் மணல் மட்டுமே. அதில் ஓடியபடி காற்றுக்கும் வெளிச்சத்திற்கும் வழி விட்டு எழுப்பப்பட்ட வானளாவிய கட்டிடங்களை ரசித்தேன். அதனருகில் நின்றிருந்த கார்களில் ஒன்று மட்டும் மணலை அப்பிக் கொண்டிருக்க அதன் முகப்பு வைப்பரில் ஒரு துண்டு சீட்டு சொருக்கப்பட்டிருந்தது. அருகே சென்று படித்தால், துடைக்காமல் வைத்திருந்ததற்கு அபராதம் 100 திராம். ஓ! வியப்படைந்த எனக்கு வேறோரு விஷயம் உறுத்தியது. சாலைகளில் மழை நீருக்கு வடிகால்களைக் காணோம். மணல் அப்படியே நீரை உறிஞ்சும் விதமாக ஏதேனும் ஹைடெக்காக செய்திருப்பார்களோ எனத் தேடினேன். எதுவும் தட்டுப்படவில்லை. பின்பு விசாரித்ததில் தெரிந்தது. துபாயில் மழையே பெய்யாதாம். அடக் கடவுளே!

    அடடா துபாய்! – 2 : பாலைவனத்தில் பெல்லி டான்ஸ்

    அடடா துபாய்! – 3 : கலிகால இந்திரப்பிரஸ்தம்

    அடடா துபாய் – 4 : தமிழ் பேசிய பாகிஸ்தானி!

    அடடா துபாய் – 5 : அட்லாண்டிஸ் அதிசயங்கள்

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
மறுமொழி
e
தொகு
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
நிராகரி