Updates from ஏப்ரல், 2010 Toggle Comment Threads | விசைப்பலகை சுருக்கவிசைகள்

  • சரசுராம் 12:06 pm on April 7, 2010 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி
    Tags: , அஹோபிலம், ஆந்திரா, , , ஸ்தல புராணம்,   

    அஹோபிலம் – பயணங்கள் ’முடிய’வில்லை 

    பயணங்கள் எப்போதும் சுகமானதுதான். அது யாருடன் எங்கே செல்கிறோம் என்பதைப் பொருத்து அதன் விளைவுகள் அமைந்தாலும், இடமாற்றங்கள் மனதிற்கும் உடம்பிற்கும் ஒரு  மாற்றம் தரவே செய்கிறது. அப்படி சமீபத்தில் நாங்கள் போன இடம் அஹோபிலம் – ஆந்திர மாநிலத்தில் கர்னூல் மாவட்டத்தில் இருக்கிறது. ஹைதராபாத்திலிருந்து சுமார் 330 கி.மீ. தொலைவு. கடப்பாவிலிருந்து 112 கி.மீ. நந்தியாவிலிருந்து 65 கி.மீ.

    ஹிரண்யனின் கிருதயுகத்தில் அரண்மனை இந்த இடத்தில்தான் அமைந்திருந்ததாம். பிரகலாதனின் பிராத்தனைக்கு அருள் புரிந்து ஆயிரம் தூண்களைக் கொண்ட மண்டபத்தில் ஒரு தூணை பிளந்து நரசிம்மராக நாராயணன் வெளிப்பட்டாராம். பிறகு ஹிரண்யனை அள்ளியெடுத்து மடியில் கிடத்தி நகங்களால் அவனது வயிற்றை கிழித்து வதம் புரிந்த இடம் இதுதான் என்பது இந்த ஸ்தலப் புராணம். (பக்த பிரகலாதன் படம் பார்த்தால் மேலும் புரியலாம்).  இதுதான் அரண்மனை என்று சில சிதலமானப் பாறைகளையும், இதுதான் பிரகலாதன் குருகுலத்தில் படித்தபோது எழுதின எழுத்துக்கள் என பாறையில் சில புரியாத கோட்டு அமைப்புகளையும் காட்டுகிறார்கள்.

    கோயில் பகுதிக்குள் நுழைந்த உடனேயே வாடகைக்கு கையில் மூங்கில் குச்சிகளை தந்து விடுகிறார்கள். கூச்சப்பட்டு வாங்க மறுத்தவர்கள் அதன் அருமையை கொஞ்ச தூரத்திலேயே உணர்ந்து கொண்டார்கள். நீரில்லாமல் காய்ந்த பவநாசினி நதி. ஆகவே, வழியெங்கும் பாறைகள்தான். அதுவும் வழுக்கு பாறைகள். மற்றும் செங்குத்துப் பாறைகள். மற்றவர்கள் உதவியில்லாமல் கடப்பது  நிறைய இடங்களில் சிரமமாயிருந்தது குச்சியின் உதவியுடன் தான் அதை ஓரளவு கடக்க முடிந்தது. இதில் பாட்டு சொல்லிக் கொடுக்கும் என் நண்பரின் மாணவர்கள் நாற்பது பேர் வந்திருந்தார்கள். கொஞ்ச தூரத்திலேயே அனைவரும் திரும்பி குருவிடம் புலம்ப ஆரம்பித்து விட்டார்கள். சார் சரியா பாடாம தப்பு பண்ணியிருந்தா அங்கயே ஏதாவது தண்டனை கொடுத்திருக்கலாம். இவ்வளவு தூரம் கூட்டிட்டு வந்து இம்போஸிஸன் கொடுக்கணுமா என்றார்கள். இன்னும் சிலர் முன்னாடியே சொல்லியிருந்தா சொத்தெல்லாம் எழுதி வச்சுட்டு வந்திருப்பனே என்றார்கள்.

    அஹோபில நரசிம்மர், ஜ்வாலா நரசிம்மர், வராக நரசிம்மர், மாலோல நரசிம்மர் என  நரசிம்மர் ஆலயங்களை ஏழெட்டாக பிரித்து அதையும் பல கிலோமீட்டர் இடைவெளிகளில் அமைத்திருக்கிறார்கள். சரிவர அமைக்காத பாதைகள். உருக்கும் வெய்யில்.  வழியில் கொண்டு போன பாட்டில் தண்ணீர் தவிர  வேறு தண்ணீர் வசதியில்லை. தண்ணீர் குடித்து மாளாத தாகம் வழியெங்கும் துரத்தியது. கவனம் தப்பினால் மரணம் என்கிற விதமாய் அதலபாதாளங்கள்.  மிக வயதான சில பெரியவர்களை அவர்களின் அதீத பக்தி நகர்த்திக் கொண்டிருந்தது. 2,800 அடி உயரத்தில் உள்ள ஜ்வாலா நரசிம்மர் ஆலயத்தை நெருங்கும் போது பாதிப் பேர் இளைத்துப் போயிருந்தார்கள். இந்த அவதாரம் ஊட்டி கொடைக்கானல் போன்ற கொஞ்சம் கூலான இடத்தில் நடந்திருக்கலாம் என்று தோன்றியது. நரசிம்மரை டிரான்ஸ்பர் பண்ண முடியாதா என்று காய்ந்த உதடுகளில் நண்பர்கள் ஜோக்கடித்துக் கொண்டார்கள். தரிசனம் முடிந்து கீழே இறங்கும் போதே நிறைய பேருக்கு கால் வீங்க ஆரம்பித்து விட்டது.

    அடுத்த நாள். பவன நரசிம்மர் ஆலயம். அஹோபிலத்திலிருந்து 7 கிலோமீட்டரில் இருக்கிறது இந்த ஆலயம். நாங்கள் ஏழெட்டு ஜீப்புகளில் கிளம்பிக்கொண்டோம். கரடு முரடான பாதைகள். முள் புதர்களை கிழித்துக் கொண்டு அந்த வறண்ட ஒற்றை அடி பாதையில் ஜீப்புகளின் பயணம் ஒரு பிரமாண்ட தெலுங்கு படம் பார்க்கிற மாதிரி இருந்தது. நிறைய இடங்களில் ஜீப் ஒரு புறம் சாய்ந்து இரண்டு சக்கரத்திலேயே போனது. ஏற்ற இறக்கத்தில் எலும்புகள்  தளர்ந்துப் போவது போல் இருந்தது.  பத்து தூரிகள் ஒன்றாய் விளையாடின மாதிரி அடி வயிறு பயங்கரமாய் கலங்கியது. வழியெங்கும் எழுந்த புழுதி மொத்தமாய் மூடி எங்களை அடையாளம் தெரியாமல் கீழே இறக்கியது. அப்படியே ஏதாவது ஒரு படத்தில் நடித்திருந்தால் மேக்கப்பிற்கு அவார்ட் கிடைத்திருக்கும்.  கோயிலுக்குள் விடுவார்களா என்று எங்களுக்கு சந்தேகம் வந்தது. இறங்கி துணிகளை உதற ஒவ்வொருவரிடமும் ஒரு அரை கிலோ செம்மண் உதிர்ந்தது. அனைவரின் பிரார்த்தனைகளும் மேல் மூச்சு வாங்கத் தொடர்ந்தது. அனைவரின் கண்களிலும் ’பய’பக்தியை முதல்முதலாய் நான் அங்குதான் பார்த்தேன்.

    எங்கள் சுற்றுப்பயணம் தலை சுற்றும் அளவுக்கு இருந்தது. பயணம் முடிந்து ஊர் திரும்பும் போதும் அதன் தாக்கம், நடுக்கம் எங்களை தொடர்ந்துக் கொண்டிருந்தது. என்றாலும் இக்கட்டான இந்த மலைகளை குடைந்து கோயில்களாக கட்டியிருக்கும் மனித உழைப்பை நினைத்து ஆச்சர்யப்படாமல் இருக்க முடியவில்லை. இந்த ஆச்சர்யம் தவிர பயணம் தந்த பரவசம் நிறைய முகங்களில் தெரிந்தது. இது எங்களுக்கு கிடைத்த பெரும் பாக்கியம் என்பதாக இங்கே கூட்டிவந்த குருவிற்கு நன்றி சொல்லிக் கொண்டார்கள். எப்படியிருந்தாலும் பயணம் என்பது அனுபவம்தான். நம்மை மேலும் புதுபித்துக் கொள்ளும் ஒரு வாய்ப்பாகத்தான் எனக்கு தோன்றியது. புது இடமும் புது மனிதர்களும் நமக்கு ஏதோவொரு சொல்லிவிட முடியாத செய்தியை சொல்லி விட்டுத்தான் போகிறார்கள். மொத்ததில் பக்திமான்கள் தவிர சாகஸ சிங்கங்களும் ஒரு முறை அஹோபிலம் போய் வரலாம்.

    -சரசுராம்.

    Advertisements
     
    • வடுவூர் குமார் 12:41 பிப on ஏப்ரல் 7, 2010 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      ஹூம்!முட்டி கழலாம இருக்கனும்.
      நல்ல அனுபவம்.

    • துளசி கோபால் 8:30 பிப on ஏப்ரல் 7, 2010 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      சாய்ஸுலே விட்டுறப் போறேன். உங்க இடுகை மூலமா நரசிம்மனைச் சேவிச்சாச்சு.

      நன்றி.

    • மணல்கயிறு விஜயசாரதி 10:34 பிப on ஏப்ரல் 7, 2010 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      //முள் புதர்களை கிழித்துக் கொண்டு அந்த வறண்ட ஒற்றை அடி பாதையில் ஜீப்புகளின் பயணம் ஒரு பிரமாண்ட தெலுங்கு படம் பார்க்கிற மாதிரி இருந்தது.// நல்ல உவமை சார். சுவாரஸ்யமா எழுதியிருக்கீங்க சரசுராம்.

    • REKHARAGHAVAN 8:44 பிப on ஏப்ரல் 8, 2010 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      பயணங்கள் என்றும் சுவாரசியமானவைதான். இருந்தாலும் என்னைப் போன்ற ருமாடிச வாதிகளுக்கு அஹோபிலமடத்தை படத்தில் பார்த்து தரிசித்து திருப்திப்பட வேண்டியதுதான். நல்ல வர்ணனை.

      ரேகா ராகவன்.

    • maamiyaarandmarumagal 1:09 பிப on மே 18, 2010 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      நாங்கள் அஹோபிலம் சென்று ஸ்ரீலஷ்மிநரசிம்ஹரை தரிசனம் செய்யும் நாளை எதிர் நோக்கி உள்ளோம். அதற்கு முடியாதவர்கள், சிங்க்ரிகோவில், பூவரசன்குப்பம் மற்றும் பரிக்கல் ஸ்ரீலஷ்மினரசிம்ஹரை தரிசனம் செய்ய முயற்சிக்கலாம்! இந்த மூன்று கோவில்களும் ஒரே நேர்கோட்டில் இருப்பது சிறப்பு!
      For more details, please visit; lordshrilakshminarasimhar.blogspot.com/
      and
      maamiyaarandmarumagal.wordpress.com/
      I stumbled upon Mr.SathyarajKumar’s chess Karuppu, vellai kattangal. From there on I got this Ahobilam details. Chess is my passion; More than that getting dharshans of Lord Shree Lakshmi Narasimhar gives me “aathma thirupthi”. I got both on this same site.
      Mr. SathyrajKumar, the tournament scene in Chennai is the same as in Washington DC. Here four to five hundred kids participate in Sat,Sun tournaments. The response is terrific. But only thing bothers me is the organisers’ apathy to get the things organised. (Like late start, they don’t know how many rounds will be played, arranging the tablles and chairs only on the last minute, delayed prize distribution function, microphone loving officials who forget finsih their speech to let the parents go home early)

    • uma Malik 4:42 முப on மார்ச் 8, 2011 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      looking good

  • பொன்.சுதா 7:17 pm on December 1, 2009 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி  

    வடக்கிருத்தல் 

    இரவுப் படுக்கை தயாராய் இருந்தது. தூக்கம் சுழலும் விழிகளோடு அன்புமதி வடப்புறம் தலையணையைப் போட்டு படுக்கப் போனாள்.

    அன்புமதி என் மகள். வயது 7.

    வழக்கமாக தெற்கில் தான் தலை வைத்துப் படுப்பது வழக்கம்.


    “அப்பிடியே தூங்கிறப் போற அன்பு. இந்தப் பக்கம் வைச்சுப் படுத்துகோ” என்றேன். தூக்கம் மறந்து கேள்விகள் முளைத்துக் கொண்டது அன்புமதிக்கு..

    ” ஏம்பா அந்தப் பக்கம் தலை வைத்துப் படுக்கக் கூடாது?”

    என்னிடம் தான் பதிலிருந்ததே.. எங்கோ கேட்டுப் பதிந்து கிடந்த ஒன்று அல்லது படித்து கிடைத்தது. ‘ வடக்குப் பக்கத்தில காந்த சக்தி இருக்குதாம் அது மூளையை பாதிக்குமாம்’ மகளுக்கு ஒன்றை கற்பித்த செருக்குடன் சொன்னேன்.

    நொடி நேரத்தில் அடுத்த கேள்வி வந்தது “காலை வடக்குப் பக்கம் நீட்டுனா காலுக்கு ஒன்னும் ஆகாதாப்பா?”

    முக்கியமான கேள்வி தான் எனக்கே நான் சொன்ன விசயத்தில் குழப்பம் வந்தது “கால்ல மூளை இல்லையே பாப்பா..” என்றேன்.

    ஓ அப்படியா என்பது போல் பார்த்துவிட்டு தூங்கத் தயாராள் அன்புமதி. எனக்குத் தான் தூங்க நேரமானது.

    இதை என்னிடம் யார் முதன் முதலில் சொன்னது. நண்பனுக்காக பிசிராந்தையார் வடக்கிருந்து உயிர் நீத்தார் என்று பள்ளியில் படித்தது.
    வடக்கிருத்தல் என்றால் என்ன என்றோ? வழி முறைகள் பற்றியோ வேறெங்காவது பதிவுகள், தரவுகள், கிடைக்கின்றனவா?

    அதுவும் படுக்கும் போது மட்டும் ஏன் பார்த்துப் படுக்க வேண்டும். நடக்கும் போது, உட்காரும் போது திசையெல்லாம் பார்த்துவிட்டா செய்கிறோம். நாம் எப்படி நடந்தாலும், அமர்ந்தாலும் உடலின் ஒரு பகுதி, தலையின் ஒரு பகுதி எப்போதும் வடக்கை நோக்கி இருந்து கொண்டு தானே இருக்கிறது.

    பொத்தம் பொதுவாய் அறிவியல் சொல்கிறது என்று எங்கேயே கேட்ட ஞாபகம். அது எப்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. என்ன சோதனைகள் மேற் கொண்டார்கள். விளைவுகள் என்ன. அப்படி பாதிக்கப்பட்டது யார்? அப்படி ஒரு விசயம் இருக்குமானால் ஏன் பாடப் புத்தகங்களில் அதைச் சொல்லிக் கொடுக்கவில்லை?

    இடது புறமாகவே நட, தலைகவசம் முக்கியம், இப்படி எண்ணற்ற விதிகள், அறிவிப்புகள் போடுகிறார்களே. இடதுபுறம் தலை வைத்து தூங்காதீர்கள் என்று எங்கேயும் இல்லையே. இல்லை எந்த நாட்டிலாவது அப்படியும் அறிவிப்புகள் இருக்கிறதா? குழப்பமாக இருந்தது.

    எப்போதாவது அதற்கான விடை தெரிய வரும் என்றாலும், நமக்கே சரியாய் தெரியாத, புரியாத விசயங்களை குழந்தைகளுக்குச் சொல்கிறோமே என்ற குற்ற உணர்வு சரியாய் தூங்கவிடவில்லை அன்று. இப்படி கேள்விகள் இன்றி எத்தனை எத்தனை செயல்களை, கருத்துக்களை பரம்பரை பரம்பரையாக மானிட இனம் சுமந்தலைந்து கொண்டிருக்கிறது!

    • பொன்.சுதா
     
    • meens 9:30 முப on திசெம்பர் 2, 2009 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      விநாயகரின் தலையை சிவபெருமான் வெட்டிய பிறகு, அவருக்கு தலை தேடும் போது யார் வடக்கே தலை வைத்து உறங்குகிறாரோ… அவர் தலையை விநாயகருக்கு பொருத்த தேடும் போது யானைதான் அவ்வாறு படுத்திருந்ததால் அதன் தலையை வெட்டி அவருக்கு பொருத்தியதாக வரலாறு. அதனால் வடக்கே தலை வைக்கக் கூடாது என்பது நான் சிறுவனாய் இருந்தபோது சொன்ன கதை.

    • சத்யராஜ்குமார் 7:19 முப on திசெம்பர் 16, 2009 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி

      என்னுடைய நண்பர் இமெயிலில் அனுப்பினார்: ஜக்கி வாசுதேவ் விளக்கம்

  • பொன்.சுதா 6:17 am on October 20, 2009 நிரந்தர பந்தம் | மறுமொழி  

    பன்றிக்காய்ச்சலும் பதினேழாம் பதிகமும் 

    நாளுக்கு இரண்டு மூன்று முறை கடந்து சென்றும் கண்ணில் படாமலேயே போயிருக்கிறது. நண்பர் ஒருவருக்காக அந்த இடத்தில் காத்திருக்கும் போது தான் பார்க்க நேர்ந்தது.

    பன்றிக் காய்சலுக்கு முன்னெச்சரிக்கை என்ற பெயரில் என்னென்னவெல்லாம் செய்தார்கள்.

    இன்னுமொரு மாபெரும் மார்க்கமிருப்பதை உலகுக்கு அறிவிக்கும் பொருட்டே இப்பதிவை சமர்பிக்கிறேன்.
    swine1
    சென்னை சைதாப்பேட்டையில் என் இல்லத்தினருகில் உள்ள திருவாசக மண்டபத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த ஃப்ளெக்ஸில் கண்டடைந்தது இது.

    7ம் நூற்றாண்டில் திருஞான சம்பந்தர் எழுந்தருளி இருந்த போது குளிர்சுரம் என்னும் கொடிய நோய் மக்களைத் தாக்கியதாம். மக்கள் கூடி சம்பந்தரிடம் முறையிட்ட போது அவர் சில பதிகங்கள் பாடித் தந்தாராம். அதைப் பாடி மக்கள் குளிர்சுரத்திலிருந்து தப்பித்தார்கள் என்ற செய்தியோடு, அந்த பதிகத்தின் பாடல்களும் அதில் பதிக்கப்பட்டிருந்தது. அது மட்டுமல்ல அப்பதிகங்களை திருநீறு அணித்து தினமும் பாடினால் சிக்கன்குனியா, பறவைக் காய்ச்சல், பன்றிக் காய்ச்சல் போன்றவை வராது என்று எழுதி இருந்தது.

    இதன் நம்பகத் தன்மை குறித்து வல்லுனர்கள் ஆதாரபூர்வமாக விளக்கினால் நன்றாக இருக்கும். பன்றிக் காய்ச்சல் வந்தவர்கள் யாராவது ஒருவருக்கு இதை முயற்சித்து பலன் இருப்பின் உலகெங்கும் பரப்பலாமே. நமது அரிய கண்டுபிடிப்பை. அப்படி செய்கின்ற போது தமிழ் தவிர இந்திய மற்றும் உலக மொழியினர் இப்பதிகத்தை உச்சரிக்க முடியுமா? எனவே தமிழாசியர்களை உலகெங்கும் பயிற்சியாளர்களாக அனுப்பி சம்பாதிக்கச் செய்யலாம். கற்ற தமிழால் வாழட்டுமே.
    swine3
    மற்ற மொழியினர் இதை அப்படியே பாட வேண்டுமா? அல்லது இதை மொழி பெயர்த்து அவர்கள் மொழியில் சொல்லலாமா? சொன்னால் பலனிருக்குமா? தெரியவில்லை. யாரிடம் கேட்பது? மருந்தும், மருத்துவர்களும் இதன் மூலம் செயலிழந்து போவதால் அவர்களை எப்படி பயன்படுத்திக் கொள்வது? மருத்துவக் கல்லூரிகளை என்ன செய்வது என்பதை அரசுகள் தீர்மானிக்க வேண்டிவரும்.

    இப்பதிகத்தை தெரிந்து கொள்ள உலகெங்கும் உள்ள அனைவரும் பறந்தோடி வந்தால் சைதை தாங்குமா என்று ஒருபுறம் கவலையாகவும் இருக்கிறது.

    முக்கியமாக ஒன்று, ஃப்ளெக்ஸில் 17 வது பதிகம் கிடைக்கவில்லை என்று குறிபிடப்பட்டு இருக்கிறது. அதைத் தவிர்த்துப் படிப்பதால் பலன் எதாவது குறையுமாவென்றும் ஆராய்ச்சி செய்யப்பட வேண்டும்.

    அப்பதிகத்தைத் தேடித் தர ஆய்வு மேற்கொள்ளப்போகும் அனைவருக்கும் வாழ்த்துக்கள்.

    • பொன்.சுதா

    கருத்து சொல்ல பதிவின் தலைப்புக்கருகே உள்ள ‘பதில்’ என்னும் சுட்டியை க்ளிக்கவும்.

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
மறுமொழி
e
தொகு
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
நிராகரி